In Almere hebben we sterke scholen…. nee…. machtige scholen !

Dat scholen niet volgens de regeltjes handelen doet er in Almere niet toe. Dat is duidelijk. En zo komt een kind dus thuis te zitten.

Wat is de situatie
De leerling zit in een HAVO/VWO klas. Zijn resultaten zijn voldoende. Het blijkt dat hij al een tijd wordt gepest. Hij heeft het al een paar keer geprobeerd aan te geven op school. Maar dat werd niet serieus genomen. Die ochtend, op 30 november zakte hij op de grond. Zijn rugzak op zijn rug. Fietssleutels in zijn hand. Hij kon het niet meer opbrengen om naar ‘die klas’ te gaan. Geknakt. Moeder meldt hem ziek. Hij was al vaker ziek geweest. Maar dit keer is hij echt helemaal op. Moeder vraagt de mentor per mail om een snelle afspraak. Maar daar wordt niet op gereageerd. Als zij op donderdag de door de mentor ingevulde formulieren voor diagnostisch onderzoek van de school per post terug krijgt, gaan gelijk haar voelsprieten op. Bij de vraag of de leerling vreemde gedachten heeft, geeft de mentor aan dat dit bij haar leerling ‘zeer vaak voorkomt’ en ze licht toe: “denkt dat de medeleerlingen hem niet mogen” met een *. De * refereert naar de vraag: Is het kind achterdochtig, waarachter de mentor weer ‘zeer vaak*’ invult. Het ziektebeeld lijkt geschept. Waar gaat dat nu naar toe? Vreemde gedachten? Achterdochtig? Moeder herkent dat niet bij haar eigen kind.

Moeder geeft nu toch bij haar zoon aan dat hij de what’s app’jes van zijn klas moet laten zien. Het gaat anders de verkeerde kant op. Hij heeft ze tot nu toe verstopt en hij heeft steeds voor zichzelf ontkend wat de situatie was. “ja, ik word gepest” is een heel grote stap in het verwerken van gepest worden. Nu was hij al een beetje op weg. Moeder schrok van de berichten. Honende opmerkingen die ook op de dag, op school steeds werden gemaakt. Na school ging het verder via mobieltjes. Hij wordt totaal afgemaakt en de klasgenoten hebben daar de grootste lol om. Als moeder dan een boze mail stuurt krijgt zij snel een uitnodiging van de decaan. Inmiddels heeft de hulpverlener van de leerling ook al gezien dat dit te lang heeft geduurd. Wisselen van school is het advies. Ook omdat eerdere hulpvraag niet werd beantwoord. Het beste is om zo snel mogelijk te zorgen voor een nieuwe plek met een beetje begeleiding op een goede, nieuwe start ergens anders. Snel wisselen zou maken dat het kind niet een jaar over zal moeten doen.

Ouders hebben al een week na de ziekmelding een gesprek op een andere school waar plek is en ze vragen aan de decaan van de huidige school mee te werken. Maar dan begint het circus. De jongen kan daar niet komen want de groepen zouden niet geschikt zijn. De echte reden blijft vaag. Waarom zouden de klassen niet geschikt zijn bijvoorbeeld? Ouders krijgen daar geen antwoord op. In het nieuwe schooljaar is hij daar wel welkom. Het blijkt dat in Almere een afspraak tussen scholen is gemaakt: tussentijds wisselen is niet toegestaan. Met andere woorden: kinderen die zich ergens midden in het schooljaar aanmelden worden geweigerd, zonder meer. Sommige scholen zijn handig. Die geven al gelijk aan ‘vol te zitten’. Aanmelden heeft dus geen zin! Ouders zijn uitgeschakeld. Het feest kan beginnen. Want er zijn speciale protocollen voor kinderen die niet meer naar hun school kunnen. Terwijl die niet passsend is, wordt dat protocol toch ingezet. Hoe anders. Deze mail gaat naar moeder, net nadat zij een bericht heeft gestuurd met de vraag om een soort ‘proefperiode’ op een nieuwe school te gaan proberen. Dit stelt ze voor omdat aanmelden immers niet mogelijk is.

Goedemiddag,
In het kader van langdurig schoolverzuim wil ik u er op wijzen dat uw zoon aangemeld gaat worden bij de leerplicht. Dit is een wettelijk kader waar wij ons aan moeten houden.

Uw zoon durft de klas niet meer in, maar dat is geen reden om thuis te blijven. Er zijn namelijk nog veel andere mogelijkheden om te kijken hoe uw zoon wel op school kan functioneren. Ten tweede zal geen enkele school deze leerling inschrijven indien hij thuis zit. Dat risico nemen de andere scholen niet, waarschijnlijk is dat ook de reden dat [de andere school] in dit geval ook de afwijzing heeft gegeven.

Graag nodig ik u dan ook uit om mee te denken in dit proces wat het beste voor uw zoon is. Ik kan hem ook laten uitnodigen door de schoolarts om naar zijn belastbaarheid te kijken. Zo lang er geen verklaring is van een behandelaar dat hij niet naar school kan is het namelijk ongeoorloofd verzuim.

Hopende u hier mee voldoende geïnformeerd te hebben, verblijf ik.

Met vriendelijke groet,

(dus: 1 week ziek, niet ongeoorloofd afwezig, moeder heeft voorstellen gestuurd, kind is een risico voor scholen na 1 week ziek en het advies van de dag ervoor van de behandelaar is vergeten)

De gemeente ziet toe. Laat dit toe. Het advies van de gemeente is om een klacht tegen de school in te dienen. Tja, daarmee heeft het kind nog steeds niet met spoed onderwijs. Het afhandelen van een klacht neemt immers veel tijd in.
Scholen in Almere hebben dus toestemming, met de weet van de wethouder / gemeente, om kinderen te weigeren. Zonder meer.

Hoe zou het moeten:
Kind kan niet meer op de huidige school. Kind meldt zich aan voor nieuwe school. School neemt kind aan. Kind heeft weer onderwijs en een plek waar het vertrouwen kan opbouwen.

Hoe het gaat:
De focus is dus niet op hoe het hoort. Ook beslist niet op het kind. De gemeente-ambtenaren en school raakt wat in de war als ouders niet in dat protocol gezogen willen worden. Dat protocol is dus zo:
Ouders worden gemeld bij de leerplichtambtenaar als een kind langdurig ongeoorloofd afwezig is. Dan wordt de schoolarts geadviseerd. Dan kunnen de gesprekken met de verschillende instanties beginnen. Een oplossing wordt gezocht. Bedenk hoeveel geld dit kost. Al die medewerkers aan een tafel. Ondertussen heeft het kind nog steeds geen onderwijs.

Moeder wijst de school erop dat er geen sprake is van langdurige afwezigheid na 2 weken ziekte. Er is ook geen sprake van ongeoorloofd afwezig. Het kind is overspannen thuis en netjes ziek gemeld. Ouders hebben al de nodige hulp ingezet. Een schoolarts inzetten is dus helemaal niet nodig. Bovendien mogen ouders zelf bepalen bij wie ze (medische) hulp halen.

De hulpverlener van het kind heeft al contact met de decaan gehad en zij heeft haar advies gegeven. Een schoolarts om advies vragen lijkt onzinnig. Toch wordt dit voorgesteld. Het advies van de hulpverlener wordt genegeerd.
Gemeente:
Moeder verwachtte dat de gemeente zou ingrijpen als de scholen zomaar kinderen weigeren. Zelfs als er het advies is voor schoolwisseling. Maar het advies van de gemeente is dus om een klacht in te dienen (bij die school zelf). Zowel gemeente als school zijn er op gericht om dat ene protocol in werking te zetten. Een schoolarts zou goed zijn omdat deze advies aan de school kan geven. Moeder is nu dus dagelijks bezig met dit soort onnuttige gesprekken. De gemeente vindt dat de huidige school verplicht is zorg te bieden aan de leerling. In principe is dat zo. Maar als het advies luidt dat een andere school nodig is, wordt zelfs de huidige school nu belemmerd in het leveren van die zorg die gevraagd wordt. Ook de school zit klem. Een beetje ‘eigen schuld, dikke bult’. Die afspraak zit in de weg. De afspraak om kinderen niet te laten wisselen en om ouders dus de vrijheid in schoolkeuze af te nemen. Zelfs bij nood.

De wethouder van Almere heeft veel bereikt voor het onderwijs. Zwakke scholen zijn sterk geworden. Sterk zal wel goed zijn. Het betekent, geloof ik, dat de scholen voldoen aan de processen en protocollen en regels die de inspectie controleert. Maar er is iets anders aan de hand. De scholen zijn machtig en zitten het leerrecht van kinderen in de weg. Zelfs leerplicht (de plicht om naar school te gaan) zitten zij in de weg. De gemeente ziet toe. Of heeft de gemeente zelf geen macht om die scholen op het matje te roepen?

De moeder blijft uit dat protocol die gemaakt is voor kinderen die niet aan de leerplicht voldoen. De ouders voldoen. Het kind voldoet. De scholen verzaken. En de gemeente ook, als deze niet ingrijpt in dit onrecht.
Bureaucratie is de baas. En de instanties lenen hier inmiddels hun bestaansrecht aan. Zo lijkt het.
Kind wacht op plek op een school. Een andere school dan die waar hij zo is gepest. Zo gepest, dat hij nog nauwelijks ergens durft te komen. De pesters worden vast ook nog niet geholpen. Vast niet. Als wisselen van school niet tussentijds kan, dan wacht hij gewoon netjes tot het nieuwe schooljaar begint. Precies zoals de scholen dat hebben bekokstoofd, onderling. Moeder gaat haar kind tussentijds nergens meer aanmelden. Maar zij gaat ook niet het traject met allerlei instanties aan een ronde tafel in. Daar was zij al eens. Daar gaat zij niet meer naar toe. In het belang van haar kind en in het belang van het hele gezin. De gesprekjes met school gaan netjes door. En ondertussen fröbelt moeder wat roostertjes in elkaar zodat zoon met zijn boeken toch nog een beetje kan leren.

Dit is passend onderwijs in Almere!